Laatste dag Single

Nu ik dit stukje schrijf op 2 maart 2017, ben ik nog één dag in Peru. Ik ben in mijn favoriete hotel in Lima. Morgen op mijn verjaardag vertrek in weer naar Madrid, om vervolgens met de bus naar Portugal te rijden.

Het was spannend om Alfred te ontmoeten. Mijn nieuwe relatie. We hadden alleen contact via Skype gehad. En om ruim drie weken met iemand op te trekken die ik alleen maar van Skype kende, was een behoorlijk risico. Vooral in Ayacucho. In die stad word je flink op de proef gesteld.

      

Ik zal vertellen hoe het tot stand is gekomen.

Love story
Twee jaar geleden, was ik op een verjaardag van één van mijn beste vriendinnen. Ze heet Thea. Wij waren vroeger buurmeisjes in de Mercatorstraat in Amsterdam west. De vriendschap die daar ontstaan is, is nooit overgegaan. De laatste jaren ben ik regelmatig bij Thea en haar man André neergeploft, als ik in Nederland vanuit Portugal op mijn tandvlees aankwam; in mijn oude Volkswagen bus. Thea voelt als mijn zus. Ik noem haar dan ook zusje. Bij Thea kan ik huilen, lachen en klagen. Heerlijk! En met André ga ik gezellig mee naar de bouwmarkt. André is dé Klussenier van Almere.

Verjaardag van Thea
Zoals ik schreef, was ik op 20 augustus 2015 op haar verjaardag. Ze werd 50. Thea had mij verteld, dat zij en haar man André op Spaanse les zaten. Thea en André hadden destijds plannen om naar Spanje te emigreren. Het is nooit van de grond gekomen maar wat in het vat zit verzuurd niet. Ze kregen privé les van een Chileense lerares: Gemimah. Een prachtige Zuid Amerikaanse, met bergen energie. Ze hadden Gemimah ook uitgenodigd op haar feestje.

Een leuke lange man!
Nadat iedereen gezellig aan een drankje en een hapje was, kwam Gemimah op mij afstappen. We kletsten over Zuid Amerika en over haar werk en mijn boek. Na een kwartier zei ze met haar Spaanse accent: ‘Karin, ik heb ene leerling die bij mij op die Spaanse les heeft gezeten. Hij heeft óók jouw boek gelezen. Hij vond het een bijzonder verhaal. Echt, dát is nou echt een man voor jou! Hij is héle grote man en helemáál fantastisch! Ik vind dat jullie horen gewoon bij elkaar. Hij heet Alfred, hij woont in Almere en hij heeft in 2009 een maand in Peru gereisd. Alfred is helemáál gek van Peru. Ik noem hem Alfredo.’
Ze leek wel een waterval en haar ogen straalden. Ik had nog iets van: Calma, calma. Ik was niet bezig met een relatie. Ik was al zo’n 12 jaar alleen en dat beviel mij prima. Alles wat ik tot dan had bereikt had ik zelf gedaan. Zonder hulp van een partner.

De avond verliep gezellig, toen Gemimah vertrok zei ze bij het afscheid: ‘Ik ga jullie samen brengen, jij en Alfredo!’ Heupwiegend liep ze weg.

Terug in Portugal
Na de zomer reed ik weer terug naar Portugal. Op naar het mooie Algarve, daar waar de lucht altijd blauw is, de zon merendeel van het jaar schijnt en de bevolking zo vriendelijk is.
Dat doe ik al zo ruim drie jaar. Winter in Portugal en de zomer in Holland. Het beste van beide.

  

Vriendschapsverzoek
Toen ik een paar weken in Portugal was, kreeg ik een vriendschap verzoek van Alfred via Facebook. Er ging in de eerste instantie geen lichtje branden, maar toen hij schreef wie hij was, wist ik het weer. De leerling van Gemimah. Een lezer van mijn boek. Leuk! Die mooie grote man. Op de foto zag hij er leuk uit. Hmm… Inderdaad hij was groot: 1.96m
We chatten over en weer en ik beloofde, als ik de zomer weer in Holland zou zijn, dat ik contact op zou nemen.

Portugal Duitsland Holland
Zoals wel vaker het geval is, dat ik als ik in Holland ben, dat ik het vele malen drukker heb dan gepland. En ik was ook nog zes weken in Duitsland geweest om vrienden te helpen en mijn bus op te knappen. Dus door alle drukte, was ik vergeten om contact op te nemen met Alfred.

Weer terug in Portugal
Weer terug in Portugal, zag ik op Facebook dat nóg een vriendin, ze heet Els, vriendschap had met Alfred. Ik informeerde bij haar en ze zei: ‘Oh Karin, dat is nou echt een leuke kerel! Een hele leuke loyale man. Hij is groot en heeft mij vaak geholpen. Els heeft de stichting Wensjes in Almere opgezet. Een stichting voor mensen die net rond kunnen komen. Zeg maar de minder bedeelden van Almere. Er worden prachtige initiatieven opgezet. Een mooie stichting!
‘Ik gun hem jou, echt waar Karin,’ zei Els oprecht. ‘En jou gun ik hem!’

Toen heb de draad weer opgepakt en heb Alfred uitgelegd hoe druk ik het had in Holland/Duitsland.

Van Chatten kwam Skypen
Van Chatten kwam Skypen. Alfred wilde niets liever dan ook naar Peru gaan, maar omdat hij een eigen bedrijf: DrukwerkExpert had, kon hij onmogelijk weg. Zijn wens was na zijn reis in Peru om het bedrijf groot maken, dan verkopen en dan naar Peru afreizen om mensen te helpen. Laat nou net het geval zijn, toen ik weer contact opnam met Alfred, dat hij in onderhandeling was met een koper voor zijn bedrijf. Hij had de laatste 10 jaar knoerthard gewerkt om er iets moois van te maken. Vanwege zijn werk, was er geen tijd voor een relatie in zijn leven. Alfred was dus ook al ruime tijd single.

Naar Peru
Ik vertelde Alfred dat ik een plan had om in februari een maand naar Peru te gaan. Naar de stad Ayacucho. Ik had een project voor het vier jarige meisje Sumaq Illary opgezet. Ze is doof geboren en met scheve voetjes. Ik heb dmv. mijn kruidenvoetenbaden, verkoop van sokken, tassen en heilig hout uit Peru en giften geld kunnen inzamelen, zodat de familie met hun dochter vijf maanden naar Lima konden gaan om haar voetjes te laten corrigeren, wat allemaal zeer goed verlopen is. Ik ben al zo’n ruim twaalf jaar bevriend met deze familie.

  

Toeristen
Ik had het idee om de familie te helpen organiseren om een tour te maken met toeristen. Ik zou helpen met het opzetten van de organisatie, zodat de de familie het, in een later stadium, zelfstandig zou kunnen doen. Dat zou extra inkomen kunnen genereren. Wie weet voor ooit een operatie voor Sumaq voor haar gehoor. Alfred reageerde meteen enthousiast en zei: ‘Karin als jij dát gaat organiseren, schrijf ik mij direct in. Ik ga mee! Inmiddels had ik al geboekt om op 3 februari naar Peru te gaan.

Ik heb daar een nacht over geslapen en vroeg de volgende dag aan Alfred: ‘Heb jij zin om met mij sámen die reis te organiseren. Ga je mee naar Ayacucho?’ Alfred wilde niets liever dan mee gaan, maar er moest nog één handtekening gezet worden om zijn bedrijf te verkopen. Het was een spannende week.

Bedrijf verkocht
Die week kreeg ik een app met een figuurtje van een schoorsteen met witte rook. Alfred had zijn bedrijf verkocht! Een paar dagen later boekte hij een ticket naar Peru. Op dezelfde dag als van mij; op 3 februari. Ik landde ’s morgens om 07.00 uur en Alfred ’s avonds om 19.00 uur. Ik geef toe dat ik de laatste uren behoorlijk nerveus was. Op Skype hadden we een goed contact en we kletsten uren.

Gekke hoest
Maar nu werd het echt. We hadden afgesproken dat ik Alfred van de luchthaven van Lima op zou halen. Ik had een hotel geboekt om de hoek van de luchthaven. De uren kropen voorbij en de spanning begon te stijgen. De twijfels sloegen toe… Als hij nou niet lekker ruikt… of als hij gek hoest… al dat soort rare gedachten schoten door mijn hoofd. Maar ook dacht ik: Dit zou wel eens je laatste dag single kunnen zijn.

Geland
ik had gehoopt dat ik nog vijf kilo zou afvallen, maar dat was niet gelukt… Ik was zelfs 4 kilo en twee ons aangekomen. Nou ja, dan maar meteen het diepe in. Als ik verliefd word, val ik vanzelf wel af, dacht ik.

* De klik *
En ja hoor, tegen acht uur kwam die grote leuke man door de gate. Hij viel direct op omdat de gemiddelde Peruaan 1.65 m is. Ik zag dat hij met zijn ogen aan het zoeken was. Ik riep hem, hij hoorde het en kwam lachend recht op mij aflopen. We keken elkaar aan en het was direct ja. Dé klik. Dat allesbepalende eerste moment waarin je een ja of een nee voelt. Dat is onomkeerbaar. Het was overduidelijk van beide kanten een grote ja.

Het waren werkelijk fantastische weken! Op de site van Alfred staan alle belevenissen en prachtige foto’s. www.alfredth.waarbenjij.nu

  

Samen reizen
Als je samen de stad Ayacucho hoog in de Andes overleeft, dan kan je alles aan. Dat was de vuurdoop. Het ontbreekt aan hygiëne, je wordt moe, de hoogte vertraagd alles. Je krijgt diarree, je wordt geïrriteerd, je zit uren in bussen en bijna alle afspraken gaan niet door. Je wordt bijna overreden door bussen, taxi’s en moto-taxis en het stikt er van de straathonden. Maar dáárin zit een schoonheid en een puurheid verborgen die ik nog nergens ter wereld heb ervaren. De mensen die daar wonen, die bijna allemaal getraumatiseerd zijn door de verschrikkingen van het Lichtend Pad, zijn zó echt. Zo puur natuur, dat alle ellende eromheen lijkt weg te vallen.

      

Gewerkt en gewoond
Ik heb in Peru gewerkt. Peru heeft mijn leven veranderd. Ik ben de vrouw geworden die ik wilde zijn. Ik ben tot de kern gegaan van mijn wezen en ben blij dat ik in deze periode van mijn leven een man heb ontmoet, die mee denkt, die meevoelt en er werkelijk is. En vooral; hoe fijn is het om weer te delen.

Het toeristen project was geen succes. De familie moet Engels spreken om de toeristen te verstaan. Alfred, ik en Manuel hebben een heerlijk tour gemaakt naar San Miguel en Tambo en realistisch gezien zijn we het er allemaal over eens dat het leuk klinkt, maar dat er veel meer voor nodig is om toeristen rond te leiden. Bijna niemand spreekt Engels in Ayacucho. Zo’n project kun je niet zo één twee drie in elkaar draaien. Daar is veel tijd en zorg voor nodig.

  

15 april vlieg ik met mijn hond Teun naar Holland. Naar Alfred en vanuit daar zien we wel weer verder.

Karin van der Waals

Eén gedachte over “Laatste dag Single


  1. Hallo Karin,
    Wat een prachtig verhaal. De liefde kent geen grens qua leeftijd.
    Ik ben in 1980 in Peru geweest (en nog een aantal andere landen van ZM). Mooi land en aardige mensen. Het was toen DE reis van mijn leven, waar ik nog lang aan terug kon denken.
    Ik heb mijn grote liefde via internet leren kennen en samen delen we de passie voor het zeilen en reizen. Huis verkocht in 2015 en vertrokken uit Nederland in mei 2016 met onze zeilboot.
    Je kunt onze avonturen lezen op:
    http://www.sailingpegasus.nl
    Heel veel geluk samen en groetjes van Caroline en Fred.

Geef een reactie